INTERVIEW
Linda Kruese
Projectleider Coaching & Begeleiding
Eise Hermelink
Onderwijsmanager Hotelschool
Van ‘museumlokaal’ naar maatwerk:
WAAROM DE ONDERWIJSVERNIEUWING VRAAGT OM LEF VERTROUWEN EN COACHING
De student van nu is niet meer dezelfde als vijftien jaar geleden. Studenten combineren school met werk of zorgtaken, willen soms versnellen, soms juist verlengen en zoeken vooral onderwijs dat aansluit bij wie zij zijn. Bij MBO Amersfoort werken teams daarom stap voor stap met het programma Eigentijds Onderwijs aan onderwijsvernieuwing: flexibeler, persoonlijker en meer gericht op coaching en begeleiding.
Voor Eise, onderwijsmanager bij de Hotelschool, en Linda, projectleider Coaching & Begeleiding, draait die vernieuwing niet om “weer een nieuw model”, maar om iets veel fundamentelers: studenten leren regie nemen over hun eigen ontwikkeling. “Dat is misschien wel het belangrijkste wat je ze kunt meegeven.”
Volgens Linda is onderwijsvernieuwing simpelweg noodzakelijk. “De arbeidsmarkt vraagt om zelfstandige, flexibele en ondernemende professionals. Tegelijkertijd is onze studentenpopulatie veel diverser geworden. Studenten hebben verschillende leer- en begeleidingsbehoeften en combineren vaker studie met werk of zorgtaken. Dat vraagt iets anders van ons onderwijs.”
Ook Eise ziet dat verschil dagelijks terug op de Hotelschool. “Vroeger kon je studenten bijna allemaal op dezelfde manier door de opleiding begeleiden. Nu komt er een enorme diversiteit binnen. Studenten weten meer, hebben meer mogelijkheden en brengen allemaal hun eigen achtergrond mee. Juist daarom is begeleiding misschien wel belangrijker geworden dan alleen het aanleren van een vak.”
Flexibel onderwijs betekent niet alleen sneller
De onderwijsvernieuwing draait om flexibiliteit: studenten kunnen waar nodig verdiepen, verbreden, versnellen of verlengen. Maar volgens Eise ligt de nadruk soms te veel op versnellen. “Vaak is dat meer een wens van ouders dan van studenten zelf. Het gaat uiteindelijk niet om snelheid, maar om kwaliteit en gepersonaliseerd leren.”
Linda vult aan: “Door onderwijs flexibeler te maken, kunnen we veel beter aansluiten op wat een student nodig heeft. Dat maakt coaching en begeleiding cruciaal. Want hoe meer mogelijkheden je biedt, hoe belangrijker het wordt om studenten goed te begeleiden bij hun keuzes.”
Coaching wordt een kernonderdeel van het vak
Met die onderwijsvernieuwing verandert ook de rol van de docent. Minder zenden, meer begeleiden. Minder ‘ik leg uit hoe het moet’, meer samen ontdekken wat werkt voor de student.
Linda: “We willen dat studenten steeds meer zelfregie ontwikkelen. Maar dat leren ze niet vanzelf. Daar hebben ze begeleiding bij nodig. De ene student kan sneller zelfstandig werken, de ander heeft meer sturing nodig. Goed coachen betekent dat je daarin kunt meebewegen.”
Volgens Eise vraagt dat ook iets van docenten zelf. “Veel onderwijs is nog ingericht op één route naar één diploma. Maar studenten zijn verschillend. Dus moet je als docent veel meer differentiëren, feedback geven en activerende werkvormen inzetten. Studenten moeten tussentijds weten waar ze staan, niet pas aan het eind.”
Die omslag vraagt volgens Eise lef van de hele organisatie. “Een docent Duits zei laatst tegen mij: ‘Mijn vak verandert niet, maar ík moet veranderen.’ Dat vond ik heel treffend. Want dat geldt voor ons allemaal.”
Volgens hem raakt de vernieuwing ook leiderschap. “Als je van studenten verwacht dat ze meer regie nemen, moet je als leidinggevende ook durven loslaten. Dat kan spannend zijn, want het voelt alsof je grip verliest. Maar juist daar zit de ontwikkeling.”
Tegelijkertijd benadrukken beiden dat experimenteren erbij hoort. “We kunnen dit niet in één keer perfect doen,” zegt Eise. “Er moet ruimte zijn om te proberen, fouten te maken en daarvan te leren.”
Weg van het ‘museumlokaal’
Eise gebruikt er graag een beeldspraak voor: het museumlokaal. “28 studenten in een busopstelling, een docent voor het bord en studenten die half in slaap vallen. Dat werkt gewoon niet meer. De toekomst vraagt iets anders.”
Die toekomst vraagt volgens hem vooral om samenwerking. Niet iedere docent hoeft dezelfde coachstijl te hebben. “Juist verschillende kwaliteiten binnen een team maken het sterk. De ene docent is meer sturend, de ander meer coachend. Samen vorm je een netwerk rondom de student.”
Wanneer is coaching geslaagd?
Voor Linda is coaching geslaagd wanneer studenten steeds meer eigenaar worden van hun leerproces. “Dat ze leren keuzes maken, feedback geven én ontvangen en begrijpen wat zij nodig hebben om verder te groeien.”
Eise kijkt nog breder. “Natuurlijk is een diploma belangrijk. Maar uiteindelijk hoop ik dat studenten later terugkijken en denken: hier heb ik geleerd wie ik ben en hoe ik mezelf kan ontwikkelen. Dat we niet alleen vakmensen opleiden, maar ook mensen helpen groeien als mens en als burger.”
Tot slot hebben beiden een duidelijke boodschap voor collega’s binnen MBO Amersfoort. Eise: “Denk er niet te licht over, maar begin wel. Je moet alles wat je doet tegen het licht houden.” Linda: “En durf vooral te experimenteren. Ook binnen je huidige onderwijs kun je al veel doen met coachende vaardigheden. Zie ook de lol ervan in. Je hoeft het niet meteen perfect te doen.”Hun gezamenlijke conclusie vat de beweging misschien wel het beste samen:
De onderwijsvernieuwing betekent dat iedereen, studenten én collega’s, regie ervaart over de eigen ontwikkeling. Practice what you teach.
Linda Kruese
Projectleider Coaching & Begeleiding
Eise Hermelink
Onderwijsmanager Hotelschool
Van ‘museumlokaal’ naar maatwerk:
WAAROM DE ONDERWIJS-VERNIEUWING VRAAGT OM LEF VERTROUWEN EN COACHING
De student van nu is niet meer dezelfde als vijftien jaar geleden. Studenten combineren school met werk of zorgtaken, willen soms versnellen, soms juist verlengen en zoeken vooral onderwijs dat aansluit bij wie zij zijn. Bij MBO Amersfoort werken teams daarom stap voor stap met het programma Eigentijds Onderwijs aan onderwijsvernieuwing: flexibeler, persoonlijker en meer gericht op coaching en begeleiding.
Voor Eise, onderwijsmanager bij de Hotelschool, en Linda, projectleider Coaching & Begeleiding, draait die vernieuwing niet om “weer een nieuw model”, maar om iets veel fundamentelers: studenten leren regie nemen over hun eigen ontwikkeling. “Dat is misschien wel het belangrijkste wat je ze kunt meegeven.”
INTERVIEW
Volgens Linda is onderwijsvernieuwing simpelweg noodzakelijk. “De arbeidsmarkt vraagt om zelfstandige, flexibele en ondernemende professionals. Tegelijkertijd is onze studentenpopulatie veel diverser geworden. Studenten hebben verschillende leer- en begeleidingsbehoeften en combineren vaker studie met werk of zorgtaken. Dat vraagt iets anders van ons onderwijs.”
Ook Eise ziet dat verschil dagelijks terug op de Hotelschool. “Vroeger kon je studenten bijna allemaal op dezelfde manier door de opleiding begeleiden. Nu komt er een enorme diversiteit binnen. Studenten weten meer, hebben meer mogelijkheden en brengen allemaal hun eigen achtergrond mee. Juist daarom is begeleiding misschien wel belangrijker geworden dan alleen het aanleren van een vak.”
Flexibel onderwijs betekent niet alleen sneller
De onderwijsvernieuwing draait om flexibiliteit: studenten kunnen waar nodig verdiepen, verbreden, versnellen of verlengen. Maar volgens Eise ligt de nadruk soms te veel op versnellen. “Vaak is dat meer een wens van ouders dan van studenten zelf. Het gaat uiteindelijk niet om snelheid, maar om kwaliteit en gepersonaliseerd leren.”
Linda vult aan: “Door onderwijs flexibeler te maken, kunnen we veel beter aansluiten op wat een student nodig heeft. Dat maakt coaching en begeleiding cruciaal. Want hoe meer mogelijkheden je biedt, hoe belangrijker het wordt om studenten goed te begeleiden bij hun keuzes.”
Coaching wordt een kernonderdeel van het vak
Met die onderwijsvernieuwing verandert ook de rol van de docent. Minder zenden, meer begeleiden. Minder ‘ik leg uit hoe het moet’, meer samen ontdekken wat werkt voor de student.
Linda: “We willen dat studenten steeds meer zelfregie ontwikkelen. Maar dat leren ze niet vanzelf. Daar hebben ze begeleiding bij nodig. De ene student kan sneller zelfstandig werken, de ander heeft meer sturing nodig. Goed coachen betekent dat je daarin kunt meebewegen.”
Volgens Eise vraagt dat ook iets van docenten zelf. “Veel onderwijs is nog ingericht op één route naar één diploma. Maar studenten zijn verschillend. Dus moet je als docent veel meer differentiëren, feedback geven en activerende werkvormen inzetten. Studenten moeten tussentijds weten waar ze staan, niet pas aan het eind.”
Die omslag vraagt volgens Eise lef van de hele organisatie. “Een docent Duits zei laatst tegen mij: ‘Mijn vak verandert niet, maar ík moet veranderen.’ Dat vond ik heel treffend. Want dat geldt voor ons allemaal.”
Volgens hem raakt de vernieuwing ook leiderschap. “Als je van studenten verwacht dat ze meer regie nemen, moet je als leidinggevende ook durven loslaten. Dat kan spannend zijn, want het voelt alsof je grip verliest. Maar juist daar zit de ontwikkeling.”
Tegelijkertijd benadrukken beiden dat experimenteren erbij hoort. “We kunnen dit niet in één keer perfect doen,” zegt Eise. “Er moet ruimte zijn om te proberen, fouten te maken en daarvan te leren.”
Weg van het ‘museumlokaal’
Eise gebruikt er graag een beeldspraak voor: het museumlokaal. “28 studenten in een busopstelling, een docent voor het bord en studenten die half in slaap vallen. Dat werkt gewoon niet meer. De toekomst vraagt iets anders.”
Die toekomst vraagt volgens hem vooral om samenwerking. Niet iedere docent hoeft dezelfde coachstijl te hebben. “Juist verschillende kwaliteiten binnen een team maken het sterk. De ene docent is meer sturend, de ander meer coachend. Samen vorm je een netwerk rondom de student.”
Wanneer is coaching geslaagd?
Voor Linda is coaching geslaagd wanneer studenten steeds meer eigenaar worden van hun leerproces. “Dat ze leren keuzes maken, feedback geven én ontvangen en begrijpen wat zij nodig hebben om verder te groeien.”
Eise kijkt nog breder. “Natuurlijk is een diploma belangrijk. Maar uiteindelijk hoop ik dat studenten later terugkijken en denken: hier heb ik geleerd wie ik ben en hoe ik mezelf kan ontwikkelen. Dat we niet alleen vakmensen opleiden, maar ook mensen helpen groeien als mens en als burger.”
Tot slot hebben beiden een duidelijke boodschap voor collega’s binnen MBO Amersfoort. Eise: “Denk er niet te licht over, maar begin wel. Je moet alles wat je doet tegen het licht houden.” Linda: “En durf vooral te experimenteren. Ook binnen je huidige onderwijs kun je al veel doen met coachende vaardigheden. Zie ook de lol ervan in. Je hoeft het niet meteen perfect te doen.”Hun gezamenlijke conclusie vat de beweging misschien wel het beste samen:
De onderwijsvernieuwing betekent dat iedereen, studenten én collega’s, regie ervaart over de eigen ontwikkeling. Practice what you teach.
